DPIA Opleggen tijdelijk huisverbod

Deze DPIA beschrijft het proces rond het opleggen van een tijdelijk huisverbod door de burgemeester op grond van de Wet tijdelijk huisverbod, naar aanleiding van (dreigend) huiselijk geweld of kindermishandeling. Kern van het proces is de risicotaxatie via het RiHG (Risicotaxatie-instrument Huiselijk Geweld), afgenomen door een hulpofficier van justitie. Het huisverbod duurt in beginsel 10 dagen, met mogelijke verlenging tot maximaal 28 dagen, en kent zowel de uithuisgeplaatste als de achterblijver(s) als betrokkenen met soms tegengestelde belangen.

Doel van de gegevensverwerking

Het per direct beëindigen van een acuut en ernstig gevaar voor de veiligheid van personen binnen een huishouden, door de vermoedelijke geweldpleger tijdelijk de toegang tot de woning te ontzeggen, zodat hulpverlening op gang kan komen en verdere escalatie wordt voorkomen.

Belangrijkste risico’s en getroffen waarborgen

Het hoogst scorende risico (9/9, hoog) is function creep: medewerkers met toegang tot het gedeelde zaaksysteem die het huisverboddossier raadplegen bij een niet-verwant proces (bijvoorbeeld een latere Wmo- of jeugdhulpaanvraag). Waarborg: strikt need-to-know-autorisatiebeheer met logisch gescheiden dossiertype, verplichte logging en steekproefcontrole. Overige risico’s (score 4-6): de RiHG-uitkomst wordt ten onrechte als objectieve score behandeld zonder zichtbare menselijke afweging (waarborg: motiveringsplicht vastleggen); structurele in plaats van incidentele informatiedeling met wijk-/jeugdteams (waarborg: alleen bij lopend hulpverleningstraject); onbeveiligde e-mailuitwisseling met ketenpartners (waarborg: alleen beveiligde kanalen); onvoldoende screening van het dossier bij inzage- of rectificatieverzoeken, met een reëel veiligheidsrisico als gegevens van de andere betrokkene onbedoeld worden verstrekt (waarborg: verplichte screening/schoning door een tweede paar ogen); onvoldoende proactieve informatie over rechten binnen de korte doorlooptijd; niet-tijdige vernietiging na de wettelijke bewaartermijn van vijf jaar; onvoldoende extra bescherming van gegevens over kindspecifieke geweldsblootstelling.