Sinds 1 juli 2025 is de Wet gegevensverwerking persoonsgerichte aanpak radicalisering en terroristische activiteiten van kracht, kortweg de Wet PARTA. Gemeenten die een casusoverleg organiseren rond personen die risico lopen te radicaliseren, hebben met deze wet een expliciete juridische grondslag gekregen om persoonsgegevens te delen met partners als politie, het Openbaar Ministerie, de reclassering en de Raad voor de Kinderbescherming. Die grondslag verplicht tegelijk tot een DPIA, omdat het gaat om bijzondere categorieën persoonsgegevens en om een geautomatiseerde koppeling van gegevens uit verschillende bronnen.
In het DPIA Depot staan twee DPIA’s die hierbij passen: de DPIA Wet PARTA voor gemeenten die zelf het casusoverleg radicalisering organiseren, en de DPIA Zorg- en Veiligheidshuizen (Wgs-versie) voor gemeenten die dit regionaal via een Zorg- en Veiligheidshuis doen. Onderaan lees je welke van de twee bij jouw gemeente past.
Wat regelt de Wet PARTA precies?
De wet geeft gemeenten en hun ketenpartners de bevoegdheid om in een casusoverleg gegevens te delen over personen bij wie signalen van radicalisering of terroristische intenties zijn waargenomen. Vóór de wet baseerden gemeenten dit overleg vaak op een convenant of op de bredere grondslag voor persoonsgerichte aanpak, wat in de praktijk tot juridische onzekerheid leidde over welke partij nu precies verwerkingsverantwoordelijke was. De Wet PARTA maakt daar een einde aan door de gemeente aan te wijzen als coördinerende partij voor het casusoverleg, met een eigen grondslag voor het verzamelen, delen en verwerken van de gegevens die daarbij nodig zijn.
Waarom een DPIA hier verplicht is
Drie kenmerken van deze verwerking maken een DPIA verplicht onder artikel 35 AVG:
- Bijzondere persoonsgegevens. Signalen van radicalisering raken vaak aan iemands religieuze overtuiging, politieke opvattingen of strafrechtelijk verleden, stuk voor stuk bijzondere categorieën die een verhoogd beschermingsniveau vereisen.
- Gegevenskoppeling uit meerdere bronnen. Het casusoverleg brengt informatie samen van de gemeente zelf, de politie, jeugdzorg en soms de GGZ, wat het risico op een onvolledig of vertekend beeld van de betrokkene vergroot.
- Verwerking zonder medeweten van de betrokkene. Iemand die besproken wordt in een casusoverleg wordt daar in de regel niet vooraf over geïnformeerd, wat betekent dat er extra waarborgen nodig zijn om misbruik en onterechte gevolgen te voorkomen.
Wat staat er in de DPIA Wet PARTA uit het DPIA Depot?
De DPIA Wet PARTA in het DPIA Depot is opgesteld volgens het IBD-sjabloon en toegespitst op de praktijk van het gemeentelijke casusoverleg. Ze behandelt onder meer:
- De verdeling van verwerkingsverantwoordelijkheid tussen de gemeente en de ketenpartners in het casusoverleg
- De bewaartermijnen voor casusdossiers en het moment waarop gegevens moeten worden vernietigd
- De autorisatiestructuur, zodat alleen de deelnemers aan het overleg toegang hebben tot de besproken gegevens
- De informatieplicht richting betrokkenen en de uitzonderingsgrond die geldt zolang het onderzoek loopt
- Concrete beheersmaatregelen tegen het risico op function creep, waarbij gegevens die voor radicalisering zijn verzameld ook voor andere doeleinden worden gebruikt
De gemeente vult de DPIA vervolgens zelf aan met de eigen situatie: welk systeem wordt gebruikt om het casusoverleg te ondersteunen, welke partners precies aanschuiven en wie de DPIA binnen de organisatie vaststelt.
Welke DPIA past bij jouw gemeente?
- Je organiseert zelf het casusoverleg radicalisering: gebruik de DPIA Wet PARTA als zelfstandig document. Je gemeente is dan de coördinerende partij.
- Je doet dit regionaal via een Zorg- en Veiligheidshuis: neem de DPIA Zorg- en Veiligheidshuizen (Wgs-versie) als uitgangspunt.
- Je zit in beide situaties: gebruik beide documenten en bewaak dat gegevens niet zonder grondslag van het ene overleg naar het andere gaan.
Veelgestelde vragen
Is een DPIA verplicht voor elk casusoverleg onder de Wet PARTA?
Ja. Omdat het gaat om bijzondere persoonsgegevens die zonder medeweten van de betrokkene tussen meerdere partijen worden gedeeld, valt deze verwerking onder de categorieën die de Autoriteit Persoonsgegevens standaard als hoog risico aanmerkt.
Wie is verwerkingsverantwoordelijke bij een casusoverleg Wet PARTA?
De gemeente is de coördinerende partij en in de regel de verwerkingsverantwoordelijke voor het casusoverleg zelf. Ketenpartners zoals de politie of de reclassering blijven verwerkingsverantwoordelijke voor de gegevens die zij vanuit hun eigen taak inbrengen. Dat maakt een heldere afspraak over rollen een kernonderdeel van de DPIA.
Sinds wanneer geldt de Wet PARTA?
De wet is sinds 1 juli 2025 van kracht.
Wat is het verschil tussen de DPIA Wet PARTA en de DPIA Persoonsgerichte Aanpak?
De DPIA Wet PARTA is toegespitst op het specifieke casusoverleg radicalisering en terroristische activiteiten. De DPIA Persoonsgerichte Aanpak behandelt de bredere persoonsgerichte aanpak, zoals de aanpak van personen met verward gedrag of veelplegers, waar geen aparte wettelijke grondslag zoals de Wet PARTA voor bestaat.
De volledige DPIA’s, inclusief invulbare onderdelen, zijn beschikbaar voor leden van het DPIA Depot. Bekijk de DPIA Wet PARTA of de DPIA Zorg- en Veiligheidshuizen (Wgs-versie). Nog geen lid? Meld je aan.


